Blog Image

KoffieQueen goes USA

Aangemeerd

Reisroute Posted on Sun, February 07, 2010 16:33:58

Trinidad -Eureka – 850km

Deze plek is mooi, regenwoud gecombineerd met woeste oceaanzichten. Een schiereiland met klotsende vissermansbootjes eromheen. Zeeleeuwen en zo nu en dan een migrerende walvis. Een lieflijk dorpje met 400 bewoners, die nu een beetje in winterslaap is gedommeld. Een plek om urenlang te wandelen, te fietsen of gewoon op een bankje voor je uit te kijken. De natuurpracht en de rollende golven te aanschouwen omringd door die reuzachtige bomen.

Maar wat deze plek nog mooier maakt zijn de mensen waar ik bij logeer. 4 dagen geleden was ik hopeloos op zoek naar een plekje om te slapen. En ondertussen, 4 dagen later nog steeds ter plekke, aangemeerd voor enkele dagen bij Ray & Cherry.
Ze laten me hun land zien op een andere manier. Hier kom ik eventjes tot rust, hier kom ik op adem alvorens ik de laatste week aanvat om tot op mijn eindbstemming te geraken. Vandaag vertrek ik terug, richting San Francisco.



Giant

Reisroute Posted on Thu, February 04, 2010 21:03:31

Trinidad – Eureka

Groot, alles is hier groot. Niet zomaar groot, eigenlijk eerder gigantisch. De auto’s, de afstanden, de trucks en de mensen. Ook in de super;arkt is het super moeilijk om iets in kleine verpakkingen te vinden. De normale cola-fles is hier 3 liter en voor de koffie kan je kiezen tussen de bekers Tall Grande OF Supersize. Kleine softdrink-bekertjes zijn hier zeldzaam.

Gisteren fietste ik door RedWood Natural StatePark, een regenwoud tegen de Stille Oceaan. Kollosaal grote bomen, een woud waar je de sprookjes van klein duimpje en de zevenmijlslaarzen heel erg goed kan plaatsen. Jurrassic Parc zou hier deels zijn opgenomen. Zelfs de wind, de regen, de mist en de straaltjes zonneschijn maakten mijn dag fietsen ongelofelijk magisch mooi.



:-(

Reisroute Posted on Tue, February 02, 2010 21:54:29

Een prachtig oceaan-zicht, maar de regen belemmerd mijn zicht. Een steil klimmetje, maar de wind blaast me helemaal terug. Grote trucks denderen langs me heen en zwiepen de inhoud van de plassen over mij en mijn bagage. Heel veel winkeltjes zijn gesloten, parken, terrasjes en speelpleintjes zien er griezelig verlaten uit en de Oceaan die azuurblauw zou moeten zijn reflecteerd de kleur van de hemel, en die is grijs.
Duidelijk de verkeerde timing, duidelijk niet erg goed gepland. Blijkbaar kan ik er niet telkens vanuit gaan dat de zon schijnt als mijn fietsje en ik op pad gaan.

Bizar.

Gisteren aangekomen in de staat California, en helaas ook hier blijft de regen me achtervolgen en blaast de wind de verkeerde richting uit.

Maar bon, een andere soort vakantie dus. Ik logeer in motels, kijk elke avond naar een film en sta telkens versteld van de reclameblokken en de tv-programma’s. Ik word uitgenodigd voor een diner, krijg een lift om zo de tegenwind en de gevaarlijke kliffen te overbruggen en ik luister en praat vollop met de locale bevolking. Gisteren was dat met een kranig oud dametje die net terug was uit Parijs, daarna een eilandbezitter in een gigantische overdreven luxe-auto en ondertussen ben ik alweer 150km verder, vandaag had ik mijn koffiepauze met een dakloze in Starbucks te CrescentCity.
Het wordt een andere reis dan ik gewoon ben, ook hier is de routine onderbroken en moet ik telkens andere opties overwegen.

Boeiend, dat is zeker. En Amerikanen houden van Europeanen, gelukkig!



Motels

Reisroute Posted on Mon, February 01, 2010 21:27:43

Port Orford – totaal 700km gefietst

Gisteren scheen de zon. Een hele dag heerlijk fietsen langs de Stille Oceaan, door regenwoud en op de SevenDevilsroad, een weg waarop aardig gevloekt mag worden, want telkens je denkt dat je de top hebt gehaald, gaat die nog eens zo scherp omhoog met een extra draai en nog een beklimming. Maar goed, de zon was er, het regenscherm mocht uit en zelfs het jasje kon eventjes uit. Het werd een dag van fietsen, fietsen en fietsen die ik kon afsluiten met een record van 125 km.

Mijn overnachtingsysteem heb ik over een andere boeg moeten gooien, de tent blijft netjes ingepakt. Ik hou me nu vast aan de luxe van een motel-room. Een warme douche, een droog bed en uitgerust met droge kleren en schoenen beginnen aan mijn dag is echt wel van belang. Kamperen is koud en vochtig, en geen optie voor deze tijd van het jaar. Helaas.



Fietser

Reisroute Posted on Sun, January 31, 2010 00:17:13

Een fietser heeft niet veel bagage mee. Enkele het hoogstnoodzakelijkste en dan liefst in superkwaliteit. Zoals mijn fietstassen, die regenbestendig zijn en SuperWaterProof. Erg belangrijk als je een dag in gietende regen aan het fietsen bent en op het einde van je fietstrip kan genieten van een lekker zachte droge handdoek en heerlijk droge pull en sokken. Ook een regenjas is zoietsultra-belangrijk.

Als je iets verliest of vergeet is er dus paniek. Paniek toen ik vaststelde bij het zien van donkere regenwolken dat ik mijn regenjas vergeten was. Laten liggen bij mijn vorig logeeradres, 200km terug. Niet echt een optie om terug te fietsen> Eerst dus een paniekmoment en de hele fietsbagage onderstebovenspitten. Om dan razendsnel te bedenken wat te doen.

Tegenwoordig fiets ik nu dus met een felblauwe regen-poncho (Lees – plastieken zeil)
Niet erg aerodynamisch en ademend en technisch vooruitstrevend materiaal, maar voor 5euro ben ik nu toch terug in t droge aan het fietsen en kan de regen me niet meer te pakken krijgen. (alhoewel die decathlon-schoenen me nu toch een beetje in de steek laten)

Maar om die 100km te vieren, de aankomst aan de Stille Oceaan kan er wel een hotel-kamertje vanaf, en geniet ik met volle teugen van de luxe die een warme douche toch wel is!

PS. De fietsbroeken van den Aldi zijn ongelofelijk de moeite, warm, comfortabel en snel drogend. Allen daarheen!



Drive through

Reisroute Posted on Sat, January 30, 2010 00:22:47

Amerika… Al de clichee’s blijken te kloppen.

Mensen die amper hun auto uitkomen en die dan ook massal gebruik maken van de ‘Drive throughs’. Hamburger halen, nog een andere hamburger halen, taco, koffie, ijsjes, pizza, supermarkt, apotheek, bancontact, … je hoeft er je auto niet voor uit. Gewoon het venstertje van je auto naar beneden en hop, je hebt wat je vraagt, zonder een stap te verzetten. Duidelijk te zien aan het overgewicht dat de grote meerderheid van de bevolking met zich meesleept.

Fietsers zie ik hier zelden, enkel in Portland bleken de fietsers zich wel thuis te voelen. Maar oke, t is winter, veel regen en dus ook geen zomer-toerisme voor t moment.

Ik fiets dapper verder, niet veel tijd om onderweg te keuvelen, want om 16u30 wordt het alweer donker en moet ik mijn slaapplekje gevonden hebben.

Snel dus terug op mijn fietsje, nog een beklimming voor de boeg.



De stille Oceaan

Reisroute Posted on Sat, January 30, 2010 00:13:33

Koffiestad Portland achter mij gelaten.
Terug tijd om in het zadel te klimmen en weg te wezen.

Portland is een prachtstad om te fietsen, maar om eruit weg te fietsen is een ander paar mouwen. Een stukje autostrade, grote wegen en heel erg veel bruggen, over, rond en in elkaar. Een erg complex geheel om je weg te vinden. En dan nog maar gezwegen over de heuvels, bergen en erg scherpe klimmetjes.
Beklimmingen betekenen ook heerlijke afdalingen, haren in de wind en vollenbak genieten.

Vandaag Lincoln City en dus ook de Stille Oceaan bereikt, een kustlijn die ik nu blijf volgen tot in San Fransisco.



Portland

Reisroute Posted on Thu, January 28, 2010 04:54:26

Tussen regenbuien en straaltjes zonneschijn, bergen en dalen, mijn eerste dagen fietsen achter de rug. Maar ik hou nu alweer halt in een tweede koffiestad. Portland> een gigantische grote stad waar fietsen en koffie magische woorden zijn.

Koffie is hier big business, op elke hoek van de straat en in iedere straat . Iedereen die rondloopt heeft een beker koffie mee. Ik proef en bewonder iedere cappuccino! Mjam>



« PreviousNext »