24u reizen gaat in je kleren zitten.
Ook al verloopt alles vlekkeloos en word je gediend zoals een koningin.
Vlotjes gebracht tot in de luchthaven (met dank aan Facebook & Gregory natuurlijk), fietsdoos netjes en vooral kostenloos overhandigd aan de vliegtuigmaatschappij. Security-en douane probleemloos voorbij gelopen en het eindeloze wachten kunnen delen met een logenoot, vergezeld met een koffie – de rode draad in deze reis.
Eenmaal op Amerikaanse bodem werd ik niet opgewacht door iemand met een bordje met mijn naam op.
Nee, alleen in Amerika, tot er iemand op mijn schouders kwam tikken, of ze me niet konden helpen met die grote fietsdoos. Eventjes later bleek dat vader en zoon toevallig in dezelfde straat wonen als waar ik heen moest. En ze hadden een busje waar fiets en al prachtig inpastten. Netjes afgeleverd tot aan de deur van mijn tijdelijk adresje.Mooi toeval, mooi begin van mijn Amerikaans avontuur.
Maar nu vooral nog aanpassen. Aanpassen aan het uur dat 9 uur later is dan Belgische tijd. Aanpassen aan een leven zonder KoffieQueen, zonder maatjes rondom mij. Aanpassen van een druk druk druk leven, naar een leven van avontuur en dag per dag.
Maar nu vooral Sleepless in Seattle, wakker worden wanneer jullie in Belgie wakker worden, maar iedereen hier in Amerika nog heel erg diep slaapt. En nee, t ligt niet aan een overdreven koffiegebruik, nog niet!
 |
 |
